Op 17, 18, 22 en 23 maart 1977 werd in de gymzaal aan de Grundellaan de voorstelling Pierewaaien gespeeld door het Grundelcabaret. Voor 75 cent (guldens) konden leerlingen, leraren en andere belangstellenden een kaartje kopen en genieten van diverse sketches. Enkele van deze sketches zijn in de schouwburg opgevoerd en voorafgaand aan de voorstelling zijn ook enkele liederen op Radio Oost te horen geweest. De informatie op deze pagina houdt hopelijk de herinnering levend:

600 uren....
dat kostte "Pierewaaien"
aan voorbereiding repetitie, uitvoering.
600 uren....
zonder C.A.O. en prijscompensatie maar
met vrijheid, gelijkheid en broederschap
600 uren....
voor een voorstelling, die na twee uur
voorbij is...en na een week in de her-
innering vervaagd.
600:2:0
dat is het grundelcabaret
een avondje bellen blazen
geel, rood, paars en blauw
humor, satire, kolder en melancholie
door agnes, bas, ellie, gertruud, hans
en monique
zij wensen u veel plezier

De avond begint met een vrolijk openingsnummer, waarna in het nummer "de stem van het water" over een gestorven zeeman wordt gezongen. Daarna de eerste toneelsketch waarin een 'bijzondere' persconferentie wordt gehouden tegen een woningbouwvereniging en tijdens de persconferentie wordt ook direct het protestlied gepresenteerd.
De stemmige pianoklanken van Guus Haverkate nemen vervolgens weer de overhand en wordt in enkele korte liederen over de liefde gezongen. Vervolgens opnieuw een toneelsketch (van Guus Vleugel) over de oorlog, waarin ook kritiek wordt geleverd op de jeugd van tegenwoordig. Vervolgens kan Guus Haverkate zich niet meer inhouden en stijgen zijn pianoklanken samen met de rest van het combo weer op in een lied over angst in het donker.
Wat is een cabaretvoorstelling zonder vakantiedia's; niets toch, dus die komen voor de dag en we kijken mee met een vakantie in Italië. Op de terugweg naar Nederland heeft Guus Haverkate een Turkje opgepikt en die bezingt in het volgende lied haar komst en verblijf hier in Nederland. Vervolgens worden we in hoger sferen gebracht en wordt er onder leiding van dr. Strauss vanuit het jaar 2000 teruggekeken naar het verleden van de Grundel. Enkele leraren worden voor het venster der vergelding geroepen en keren hiervoor terug uit de dood. Na de pauze beginnen we weer met het stemmige lied "tot het einde" over een ongeneeslijk zieke. Daarna weer een toneelsketch, dit keer over de hilarische firma Chemibalco waar een leidingbreuk is ontstaan. De draak wordt gestoken met het milieubewustzijn van chemische bedrijven. Nadat iedereen op het bedrijf is bezweken aan de giftige dampen betreedt een nostalgische opa het toneel en bezingt zijn heimwee naar vroeger, toen alles beter was. Na de oude baas betreedt Harrie het toneel, een foute nicht die over zijn belevenissen vertelt. Dan betreden de 4 dames het toneel en bezingen hun werk aan de lopende band, gevolgd door een scène over partnerruil. Het één-na-laatste nummer van de avond speelt op oudejaarsavond, wanneer een familie hun oudejaarsavonden van de afgelopen jaren bezingen. Hun omgeving is er daarbij niet zonder kleerscheuren vanaf gekomen. De avond wordt afgesloten met een korte sketch en het Grundelcabaretlied. Dhr. Zonneveld sluit de avond af met een dankwoordje voor het cabaret.